Trening samoobrony za nami. Serdecznie dziękujemy Piotrowi za wyposażenie nas w techniki, dzięki którym możemy czuć się bezpieczniej oraz za szkolenie z możliwych zachowań i ich konsekwencji w sytuacji zagrożenia. To był intensywny dzień – dziękujemy! Kolejne spotkanie już w kwietniu, tym razem w terenie (z opcją biwaku).
To będzie praktyczne wprowadzenie do samoobrony dla rodzin – jak reagować w sytuacji zagrożenia, jak zadbać o bezpieczeństwo swoje i bliskich oraz jak zachować spokój w trudnej sytuacji.
Trening poprowadzi Piotr Lipiński – doświadczony instruktor Krav Maga i żołnierz rezerwy. Piotr będzie szkolił nas „pro publico bono” – dziękujemy!
Zapraszam całe rodziny – zarówno rodziców, jak i dzieci. W czasie zajęć przewidziana jest opieka dla młodszych dzieci.
Koszty spotkania
Koszt spotkania to 100 zł od rodziny plus 10 zł (bez względu na liczbę uczestników) – za każde dziecko, które zostanie przekazane pod opiekę. Prosimy o płatności gotówką. Opłaty finansują wynajęcie sali i zakupy potrzebne do prowadzenia spotkań. 10% przychodu zostanie przekazane jako darowizna na konto Sióstr Zawierzenia w Częstochowie.
Do kupienia będą książki Pawła Frankowskiego, który bardzo przystępnie pisze o przygotowaniach na trudne czasy. Polecamy!
Tradycyjnie już będzie można napić się pysznej kawy i herbaty 🙂 i zjeść dobre ciacho (z możliwością wrzucenia do puszki drobnej opłaty).
To był świetnie spędzony czas dla rodziny – próba Akatystu i czytanie książek miały swoją niepowtarzalną atmosferę 🙂 No i dużo więcej spania – młodzi zasnęli bez dostępu do telewizora i laptopów dużo, dużo wcześniej. Generalnie wyciszenie i jeszcze raz wyciszenie.
Agregat zadziałał, choć potrzebował dodatkowego obciążenia, by piec gazowy nie wariował. Wcześniejsze przygotowanie świec i latarek pozwoliło spokojnie wystartować. Zabrakło tylko przejściówki w przedłużaczu – trzeba było jej szukać z latarką.
Czas bez prądu pokazał mi jak wiele bodźców mamy dzięki niemu wokół siebie.
Cześć, witam Was serdecznie! Tu Tomek – Program Rodzina Gotowa na Trudne Czasy.
„Zrób powoli to, co inni robią szybko, żeby szybko zrobić to, co inni robią powoli.”
Za nami już pięć spotkań. Przed nami szóste. Ostatnio widzieliśmy się w kinie – wynajęliśmy salę, obejrzeliśmy „Mój sąsiad Totoro”. Kapitalny czas. Odpoczynek, początek ferii, dobre rozmowy.
Ale my już myślimy o kolejnym kroku.
Potwierdzony termin: 14 marca. Tego dnia będzie z nami Piotr – były żołnierz, profesjonalny instruktor Krav Maga. Będzie nas szkolił z samoobrony.
Bardzo się cieszę, bo Piotr robi to naprawdę na wysokim poziomie. To będzie konkretne, praktyczne szkolenie dla rodzin.
Zarezerwujcie ten termin w kalendarzach – 14 marca, start godzina 13:00. Spotkamy się w Imielinie na Hali Sportowej.
To nasze szóste spotkanie w tym cyklu. W kwietniu planujemy wyjście w teren – tematy bardziej bushcraftowe, off-gridowe.
Działamy krok po kroku. Budujemy gotowość spokojnie, systematycznie.
Cześć, tu Tomek. Podcast Rodzina gotowa na trudne czasy.
Zrób powoli to, co inni robią szybko, żeby szybko zrobić to, co inni robią powoli”.
Ten podcast jest przede wszystkim dla mnie – po to, żebym mógł porządkować własne myśli. Jeżeli ktoś jeszcze z tego skorzysta, będzie mi bardzo miło. Dziś chcę zatrzymać się przy czymś, co dotyczy nas wszystkich: nadmiarze informacji i tym, jak w tym świecie zachować bezpieczeństwo, stabilność i sprawczość.
Żyjemy w zalewie informacji
Informacji jest bardzo dużo. Każda kolejna wiadomość, każdy nagłówek, każde nagranie domaga się naszej uwagi. Sam ten podcast jest kolejną informacją. Może być tylko szumem. A może być sygnałem.
Problem nie polega jednak tylko na ilości. Problem polega na tym, że te informacje stają się coraz bardziej niepokojące. Docierają do nas natychmiast, z całego świata. Decyzje, które jeszcze niedawno wydawały się niemożliwe, dziś są podejmowane. Grenlandia. Wojna na Ukrainie. Relacje z Chinami. Ćwiczenia wokół Tajwanu. Umowy handlowe z Ameryką Południową i Indiami.
Z tego wszystkiego wyłania się obraz świata, w którym status quo przestało istnieć.
Dotychczasowe reguły przestają obowiązywać
A my w tym wszystkim próbujemy się odnaleźć. Pytamy: jak tak można?, dlaczego oni tak robią?, gdzie to wszystko zmierza? Tyle że rzeczywistość nie przejmuje się naszymi życzeniami. Ludzie, którzy mają władzę, podejmują decyzje w oparciu o interesy, wartości i informacje, które mają.
I pojawia się pytanie, które jest najważniejsze co ja mogę z tym zrobić?
Szum informacyjny i paraliż decyzyjny
Nadmiar informacji tworzy tło naszego życia i wyprowadza nas z równowagi. Im więcej szumu, tym trudniej usłyszeć właściwy sygnał. Przypomina mi to radiotelefon z wciśniętym na stałe przyciskiem wzmacniania tła – jeden wielki trzask. W takim hałasie nie sposób funkcjonować sensownie przez dłuższy czas.
Paradoks polega na tym, że próbując przygotować się na trudne czasy, słuchamy jeszcze więcej. Próbujemy przewidzieć nieprzewidziane. Szukamy sygnałów czarnego łabędzia. A czarne łabędzie – jak pisał Nassim Taleb – są nieprzewidywalne. Nigdy wcześniej się nie wydarzyły. Statystyka mówi tylko o tym, co już było. Fukushima miała się nie wydarzyć. A jednak się wydarzyła.
W efekcie zamiast działać, zamrażamy się. Jeszcze sprawdzimy. Jeszcze poczekamy. Jeszcze się dowiemy. A w świecie nieprzewidywalnym nie będzie momentu, w którym będziemy wiedzieć wystarczająco dużo.
Pierwszy krok: ograniczenie napływu informacji
Dlatego pierwszym, najważniejszym krokiem jest ograniczenie napływu informacji. Nie dokładanie kolejnych źródeł. Nie szukanie jeszcze jednego komentarza, jeszcze jednej analizy, jeszcze jednego eksperta.
To jest moment, w którym trzeba wyłączyć przycisk.
Coraz częściej mam przekonanie, że to, czego nie robimy, ma dziś większe znaczenie niż to, co robimy. Niekliknięcie. Nieodsłuchanie. Niewchodzenie w kolejną spiralę informacji. To nie jest ucieczka od rzeczywistości. To jest odzyskiwanie zdolności widzenia.
Bo jeśli cały czas słuchamy wszystkiego, to w pewnym momencie nie słyszymy już niczego.
Co słyszymy, gdy wyłączymy szum
Kiedy naprawdę ograniczamy napływ informacji, zaczynamy słyszeć coś innego. Zaczynamy słyszeć siebie – swoje zmęczenie, napięcie, intuicje. Zaczynamy też słyszeć ludzi wokół nas – żonę, dzieci, bliskich, współpracowników.
To są informacje, które mają znaczenie. Nie globalne. Lokalne. Konkretne. Osobiste. I tu pojawia się kolejny krok.
Słuchanie drugiego człowieka
Uważność na drugiego człowieka to dziś nie jest luksus ani kwestia charakteru. To jest kompetencja przetrwania.
Uczyć się słuchać. Ze zrozumieniem. Z empatią. Rozbudzać wrażliwość na potrzeby drugiego człowieka. Czasem wystarczy po prostu zapytać: w czym mogę pomóc?
Ale to pytanie ma sens tylko wtedy, gdy jesteśmy gotowi usłyszeć odpowiedź i na nią zareagować.
Działanie we właściwym momencie
Najważniejsze nie jest to, co dajemy drugiemu człowiekowi, ale kiedy to dajemy. Nie jutro. Nie kiedyś. Tylko wtedy, kiedy ta potrzeba jest realna.
Czasem są to rzeczy bardzo proste: obecność, pomoc, dowiezienie tematu do końca bez przypominania się. W takich momentach buduje się zaufanie – dobro dzisiaj skrajnie deficytowe.
Zaufanie nie rodzi się z wielkich deklaracji. Rodzi się z powtarzalności i przewidywalności.
Jeśli ktoś wie, że może na mnie liczyć, że dowożę, że nie trzeba mnie kontrolować – relacja się wzmacnia. A powolne budowanie relacji, kompetencji i wiarygodności sprawia, że w momencie kryzysu możemy działać szybko. Bez chaosu. Bez paniki. Sprawczo.
Mniej hałasu. Więcej działania.
Dlatego moja propozycja jest prosta: mniej hałasu, więcej uważności, konsekwentne działanie.
Odłóż smartfon. Nie siadaj z nim do stołu. Wyznacz momenty ciszy. Popatrz ludziom w oczy. Posłuchaj. Zobacz, czego potrzebują.
A jeśli masz coś, co może im się przydać – daj to.
Raz. Drugi. Trzeci.
Zobaczysz, że to działa. I że w świecie pełnym chaosu nie zostaniesz sam.
Dziękuję. To był podcast Rodzina gotowa na trudne czasy.
Czy Twoja apteczka to coś więcej niż tylko pudełko z plastrami? 🤔🩸
Być może masz ją w domu, schowaną w szafce lub w samochodzie. Ale czy jesteś gotowy/gotowa, by naprawdę jej użyć? Kiedy ostatni zaglądałeś do środka?
Zastanów się: jak zatamujesz gwałtowny krwotok, który wymaga znacznie więcej niż przyklejenia kolorowego plastra? W sytuacjach kryzysowych liczą się sekundy i konkretne umiejętności, a nie tylko posiadanie sprzętu.
Dlatego zapraszamy na intensywne szkolenie w ramach Programu Rodzina Gotowa na Trudne Czasy!
👩⚕️ Prowadząca: Sandra – doświadczony ratownik medyczny pola walki, która uczy się ratować życie nie tylko w ekstremalnych warunkach.
Czego nauczymy się w praktyce?
Skupiamy się na „twardych” umiejętnościach:
✅ Tamowanie krwotoków zagrażających życiu – nauczysz się zakładania opatrunków uciskowych, w tym procedury „pakowania” ran.
✅ Zasady pierwszej pomocy – od oceny sytuacji po skuteczne działanie.
✅ Kiedy pomagać, a kiedy się powstrzymać – nauczymy Cię oceny bezpieczeństwa, bo ratownik, który sam stanie się ofiarą, nikomu nie pomoże.
To spotkanie ma charakter typowo warsztatowy i szkoleniowy. Całą energię i czas poświęcamy na naukę ratownictwa.
🏃♂️ Zajęcia dla dzieci:
Nie musisz szukać opieki! Zabierz dzieci ze sobą – przygotowaliśmy dla nich równoległe zajęcia o charakterze sportowym i ogólnorozwojowym. Gdy Ty będziesz ćwiczyć ratowanie życia, Twoje pociechy będą aktywnie spędzać czas.
Koszt udziału:
💰 100 zł – osoba dorosła
💰 50 zł – Klubowicze (regularni uczestnicy Programu RGT)
➕ 10 zł koszt zajęć dla dzieci (jeśli zabierasz je ze sobą).
Bądź gotowy, by w razie potrzeby stać się pierwszym i najważniejszym ogniwem w łańcuchu ratunkowym dla swojej rodziny i sąsiadów.
Agresja Rosji na Ukrainę fundamentalnie zmieniła nasze postrzeganie bezpieczeństwa. Poczucie niepewności, wzmocnione przez incydenty naruszenia polskiej przestrzeni powietrznej, obnażyło systemowe luki w polskiej obronie cywilnej. Analizy ekspertów jasno wskazują na braki w spójnej legislacji, niedostateczną liczbę schronów i problemy z koordynacją działań między władzami centralnymi a samorządowymi. W efekcie, wiele polskich rodzin odczuwa uzasadniony niepokój.
Tymczasem tuż za Bałtykiem, w Finlandii, od dekad budowane jest społeczeństwo, które media i analitycy określają mianem „odpornego na wstrząsy”. Fiński model to nie tylko infrastruktura, ale przede wszystkim kultura gotowości, oparta na jasnych zasadach prawnych, wszechstronnym planowaniu i powszechnym zaangażowaniu. To system, w którym każdy obywatel zna swoją rolę i posiada narzędzia, by ją wypełnić.
Celem tego artykułu jest przełożenie najważniejszych, najbardziej uderzających lekcji płynących z fińskiego systemu na praktyczne i zrozumiałe wskazówki. To krótki przewodnik napisany z myślą o rodzinach uczestniczących w programie „Rodzina Gotowa na Trudne Czasy”, który pokazuje, jak fundamentalne zasady fińskiej odporności można zaimplementować we własnym domu.
Bezpieczeństwo to obowiązek każdego – i to z mocy prawa
Podstawą fińskiego systemu jest zasada, która w polskiej rzeczywistości brzmi niemal rewolucyjnie: odpowiedzialność za bezpieczeństwo jest prawnie rozłożona na całe społeczeństwo. Fińska ustawa o ratownictwie (Pelastuslaki) jasno stanowi, że obowiązek zapobiegania pożarom i innym wypadkom, przygotowania się na nie oraz ograniczania ich skutków spoczywa na każdej osobie fizycznej, firmie i organizacji.
Prawo to nakłada na obywateli konkretne obowiązki. Sekcja 3 ustawy wprowadza „ogólny obowiązek działania” – każdy, kto zauważy pożar lub inne zagrożenie, jest prawnie zobowiązany do natychmiastowego wezwania pomocy i podjęcia działań ratunkowych na miarę swoich możliwości. Ustawa precyzuje nawet tak szczegółowe kwestie, jak obowiązek właściciela nieruchomości dbania o stan kominów i przewodów dymowych (Sekcja 13a), aby nie stwarzały zagrożenia pożarowego.
Najbardziej jaskrawą różnicę widać w podejściu do infrastruktury ochronnej. Podczas gdy polska analiza wskazuje na dramatyczny brak schronów, fińskie prawo (Sekcja 76) nakazuje, aby istniejące schrony obrony cywilnej były utrzymywane w stanie pozwalającym na ich uruchomienie w ciągu 72 godzin. Ta różnica nie jest tylko techniczna, ale przede wszystkim mentalna. Reprezentuje kulturę ciągłej gotowości i aktywnego utrzymania, a nie pasywnego podejścia typu „zbudować i zapomnieć”, w którym infrastruktura niszczeje aż do momentu kryzysu.
Lekcja dla nas jest brutalnie prosta: czekanie, aż państwo zapewni nam bezpieczeństwo, to strategia skazana na porażkę. Prawdziwa odporność zaczyna się wtedy, gdy my, na wzór Finów, przyjmujemy na siebie część prawnego i moralnego obowiązku przygotowania.
Plan na wszystko: od zboża po cyberbezpieczeństwo
Fińska odporność nie opiera się wyłącznie na schronach i alarmach. To głęboko przemyślany system zabezpieczający ciągłość funkcjonowania całego państwa w każdym krytycznym obszarze. Sercem tego systemu jest Narodowa Agencja Zaopatrzenia Kryzysowego (NESA), której zadaniem jest planowanie i wdrażanie działań gwarantujących bezpieczeństwo dostaw.
Zakres działania NESA jest imponujący. Agencja koordynuje współpracę między sektorem publicznym a prywatnym, nadzorując krajowe zapasy strategiczne – od importowanych paliw, przez farmaceutyki, aż po żywność i zboże. Podczas gdy w Polsce publiczna debata o obronie cywilnej grzęźnie na poziomie liczenia miejsc w schronach, Finowie zabezpieczają całe systemy, od których zależy przetrwanie narodu. Motto NESA idealnie oddaje ducha tej strategii:
Razem możemy dokonać wielkich rzeczy i przetrwać wszelkie trudności.
NESA realizuje strategię „Odpornej na wstrząsy Finlandii” (Shockproof Finland), która wykracza daleko poza fizyczne zapasy. Planowanie obejmuje również zabezpieczenie społeczeństwa cyfrowego i informacyjnego, co w dzisiejszych czasach jest równie kluczowe jak rezerwy paliwa.
To fundamentalna lekcja dla każdej głowy rodziny: prawdziwa gotowość nie polega na posiadaniu jednego planu „S” (schron), ale na systemowym myśleniu o ciągłości funkcjonowania rodziny – od zapasów wody i żywności, przez alternatywne źródła energii, po bezpieczeństwo finansowe i informacyjne.
Szkolenie to nie przywilej specjalistów, to obowiązek obywateli
Fiński system nie polega jedynie na prawie i infrastrukturze. Jego siłą jest inwestycja w człowieka – wyposażenie obywateli w praktyczne umiejętności i wiedzę. Fińskie ramy prawne ustanawiają obywatelski obowiązek uczestnictwa w szkoleniach z zakresu obrony cywilnej, tworząc kulturę powszechnego oczekiwania gotowości.
Aby nie była to pusta deklaracja, państwo stworzyło powszechnie dostępny, ustrukturyzowany system szkoleniowy, który umożliwia obywatelom realne zdobycie niezbędnych kompetencji. Dzięki temu każdy Fin, który chce podnieść swoje umiejętności w zakresie obrony i bezpieczeństwa, ma do tego narzędzia zapewnione przez państwo.
Lekcja dla nas jest oczywista: kompetencji nie da się zadekretować, trzeba je zdobyć. Zamiast czekać na systemowe rozwiązania, każdy rodzic powinien aktywnie poszukiwać szkoleń – od pierwszej pomocy, przez obsługę łączności, po podstawy przetrwania. To właśnie suma indywidualnych kompetencji buduje odporność narodu na poziomie każdej komórki społecznej. To podejście tworzy społeczeństwo, które jest nie tylko chronione, ale przede wszystkim kompetentne i pewne siebie.
Różnica fundamentalna: współpraca zamiast chaosu
Analiza polskiej sytuacji w zakresie obrony cywilnej wskazuje na poważne problemy z koordynacją działań między władzami centralnymi, samorządami a służbami ratowniczymi. W Finlandii ten problem rozwiązano u podstaw, budując system na fundamencie silnej i autonomicznej władzy lokalnej.
Finlandia jest państwem silnie zdecentralizowanym. Gminy (kunta) posiadają gwarantowaną w konstytucji autonomię i są odpowiedzialne za świadczenie większości kluczowych usług publicznych, od edukacji po opiekę zdrowotną. To właśnie tutaj tkwi sekret skuteczności fińskiego systemu: Ustawa o ratownictwie (Pelastuslaki), opisana w pierwszej części, nie jest odgórnym dekretem narzuconym słabym wykonawcom. Jej siła polega na tym, że nakłada obowiązki na kompetentne i zasobne samorządy, które mają realne narzędzia do ich wykonania.
Fińskie prawo precyzyjnie integruje różnych aktorów – od państwowych służb, przez władze regionalne, aż po dobrowolne, kontraktowe straże pożarne (sopimuspalokunta), które stanowią ważny element systemu. Dla nas to bardzo ważna wskazówka: odporność buduje się od dołu. Zamiast czekać na idealną koordynację z poziomu centralnego, musimy, na wzór Finów, budować siłę w lokalnych wspólnotach. To właśnie silny i świadomy samorząd, we współpracy z obywatelami, jest prawdziwym fundamentem bezpieczeństwa państwa.
Twoja rodzina, Twoja gotowość
Lekcja płynąca z Finlandii jest jednoznaczna: prawdziwa odporność nie jest tajną technologią ani gigantycznym programem zbrojeniowym. Jest wynikiem kultury opartej na współpracy, systematycznym planowaniu, ciągłym szkoleniu i poczuciu współodpowiedzialności każdego obywatela za bezpieczeństwo swoje i swojej wspólnoty.
Dla rodziny płyną z tego cztery konkretne kierunki działania, które stanowią jednocześnie fundament programu „Rodzina Gotowa na Trudne Czasy”:
Współpraca: Zacznij od własnej rodziny. Ustalcie wspólny plan działania. Następnie rozszerzajcie kręgi, budując sieci zaufania i współpracy z innymi rodzinami w waszym otoczeniu.
Systematyczność: Nie działaj w panice pod wpływem wiadomości. Stwórz systematyczny, spokojny plan, który obejmie zapasy, procedury i podział obowiązków.
Ciągłe szkolenie: Wiedza to potęga. Ucz się i regularnie ćwicz z rodziną nowe umiejętności – od pierwszej pomocy, przez obsługę radia, po orientację w terenie.
Zamykanie tematów: Nie zostawiaj planów na papierze. Przechodź od pomysłu do działania. Przygotuj plecak ucieczkowy, zgromadź zapasy, stwórz działające rozwiązania i „odłóż je na półkę”, aby były gotowe, gdy nadejdzie potrzeba.
Jaki jest jeden, konkretny krok, który zrobisz jeszcze w tym tygodniu, aby Twoja rodzina była lepiej przygotowana na trudne czasy?
Cześć, z powodów organizacyjnych szkolenie z pierwszej pomocy zostaje przesunięte z 13 grudnia na kolejną sesję Programu RGT, czyli 17 stycznia 2026. Serdecznie przepraszamy za zamieszanie.
Tematem najbliższego spotkania (w sobotę 13 grudnia) będzie przygotowanie rodziny na sytuację kryzysową. Spotykamy się w Imielinie. Dokładny adres to Biblioteka Miejska w Imielinie, Imielińska 92, 41-407 Imielin
Podczas warsztatów wspólnie przeanalizujemy trzy alternatywne scenariusze ewakuacyjne:
⚡ Nagła ewakuacja (w tym priorytetowe zabezpieczenie dokumentów) – odpowiedzialny za ten panel: Grześ. 🏕️ Scenariusz uchodźczy (przemarsz do zorganizowanego punktu recepcyjnego, zapewniającego wyżywienie i schronienie) – odpowiedzialny za ten panel: Tomek. 🌲 Jeden dzień przetrwania w lesie – odpowiedzialny za ten panel: Maciek.
Wspólnie opracujemy rodzinne procedury oraz listy zestawów ewakuacyjnych, dopasowanych do indywidualnych potrzeb każdej rodziny.
Przewidzieliśmy też dodatkowe atrakcje. 📌Zorganizowane zajęcia dla dzieci. 📌Odbędzie się również spotkanie ze Świętym Mikołajem. Prezenty kupimy wcześniej – podobne dla każdego dziecka.
📝 Zadanie do przygotowania Prosimy o przygotowanie wstępnego szkicu listy rzeczy, które Twoim zdaniem są niezbędne do zabrania w przypadku pilnej ewakuacji z domu.
Koszt spotkania to 100 zł od rodziny plus 30 zł za młodszego uczestnika (zajęcia oraz upominek od św. Mikołaja).
Każda rodzina powinna być przygotowana na samodzielne funkcjonowanie przez co najmniej 72 godziny bez dostępu do zewnętrznych zasobów. To absolutne minimum, które w kryzysowej sytuacji może uratować zdrowie i życie.
Program RGT powstał jako odpowiedź na realne potrzeby rodzin w zakresie budowania odporności domowej i kompetencji reagowania na kryzysy. Jego celem jest nie tylko przekazanie wiedzy, ale przede wszystkim aktywne wdrażanie kluczowych umiejętności i tworzenie środowiska realnego wsparcia dla rodzin. Przewodnik po programie znajdziesz pod linkiem.
Klub Ojców i Dzieci zaprasza
Klub Ojców i Dzieci zaprasza na spotkanie 13 XII 2025 (sobota). Spotkanie odbędzie się w Imielinie lub Katowicach (lokalizację potwierdzimy w najbliższym czasie). W programie spotkania znajdziesz:
praktyczne szkolenie z pierwszej pomocy,
zorganizowane gry i zabawy dla dzieci,
spotkanie z św. Mikołajem i wspólna kolacja przedświąteczna.
Startujemy ok. 12.30. Szkolenie rozpocznie się ok. godz. 13.00.
Praktyczne szkolenie z pomocy z ratownikiem pola walki
Będziemy szkolić się z tamowania masywnych krwotoków za pomocą opaski uciskowej oraz procedury pakowania ran.
Procedura „pakowania ran” (ang. wound packing) to jedna z kluczowych technik pierwszej pomocy stosowana przy ciężkich, głębokich krwotokach, zwłaszcza takich, których nie da się opanować opatrunkiem uciskowym zewnętrznym.
Dodatkowo poruszymy temat ran klatki piersiowej, dróg oddechowych i wytrzewień oraz najważniejsze zasady pierwszej pomocy.
Ratownik Pola Walki
Szkolenie poprowadzi Sandra – certyfikowany Ratownik Pola Walki po kursie TCCC (Tactical Combat Casualty Care) oraz studentka 3. roku Ratownictwa Medycznego. Uczyła nas także posługiwać się bronią na strzelnicy w Sławkowie.
Sandra łączy wiedzę z zakresu medycyny taktycznej z realiami ratownictwa cywilnego. Na co dzień aktywnie zdobywa doświadczenie praktyczne podczas dyżurów w szpitalnych oddziałach ratunkowych oraz w Zespołach Ratownictwa Medycznego (karetkach). Jej szkolenia to esencja aktualnej wiedzy medycznej popartej praktyką w stresujących warunkach.
TCCC tomiędzynarodowy standard opieki medycznej na polu walki, obejmujący postępowanie w sytuacji ratowania życia w warunkach bojowych. Jest to dziedzina medycyny ratunkowej skoncentrowana na działaniach wojskowych, ale znajdująca zastosowanie również w sytuacjach kryzysowych, takich jak zamachy czy wypadki masowe, a także w służbach mundurowych i ochronie.
Spotkanie z św. Mikołajem i przedświąteczna kolacja
Będziemy mieli okazję otrzymać prezent od św. Mikołaja. A po wręczeniu prezentów poczęstujemy się przygotowaną wcześniej kolacją. Podpisane prezenty przynosimy we własnym zakresie (sugerujemy wartość nie większą jak 50zł dla uniknięcia porównywania się między dziećmi). Szczegóły dotyczące kolacji zostaną udostępnione zapisanym na spotkanie osobom.
Opłata za szkolenie i spotkanie
Opłata za całe spotkanie, w tym szkolenie, dla rodzin Klubowiczów* to 150 zł od rodziny + 10 zł za opiekę nad dzieckiem.
Opłata za szkolenie z pierwszej pomocy dla osób spoza Klubu Ojców i Dzieci wynosi 150 zł od osoby.
*Rodziny, które uczestniczyły w spotkaniach Klubu Ojców i Dzieci – w tym lub poprzednim roku.
Zapisy
Zgłoszenia przyjmowane są wyłącznie drogą elektroniczną za pomocą formularza on-line.